|
|
|
|
 |
Algemene info over de databank De databank van regulerende organisaties geeft een beeld van de complexiteit van regulering in Vlaanderen. Het SBOV-project onderzoekt hoe regulering in Vlaanderen georganiseerd is. We stellen de vraag welke regulerende actoren er zijn en hoe hun taken verdeeld zijn. Een doelstelling van het onderzoek is om aanbevelingen te formuleren zodat regulerende instanties beter met elkaar kunnen samenwerken. Een betere samenwerking tussen overheden zorgt ervoor dat burgers en bedrijven bepaalde informatie niet meerdere keren moeten doorgeven. Als overheden hun kennis met elkaar uitwisselen, zullen ze ook over meer informatie en slagkracht beschikken, zodat ook de effectiviteit van het beleid kan toenemen. Uit verschillende studies blijkt dat regulerende instanties hun acties te weinig op elkaar afstemmen. Volgens een peiling van VOKA (2006) bij Vlaamse ondernemers vormen allerlei onnodige informatieverplichtingen de grootste bron van ergernis over het overheidsbeleid bij bedrijven. Er zou een gebrek aan rechtszekerheid bestaan, de doorlooptijden zijn te lang en er wordt veel dubbel werk verricht. Uit de enquête van het Federaal Planbureau blijkt de afstemming tussen instanties soms een probleem te zijn. Zo vindt amper 1/3 van de ondernemingen dat er een goede onderlinge samenhang is tussen regels. Minder dan de helft van de respondenten wist tot welke dienst men zich moest melden in geval van vragen en bovendien verliep dat contact helemaal niet vlot. Zo lijkt de consistentie in vier jaar tijd maar weinig geëvolueerd te zijn, zodat andere contactpersonen ook andere antwoorden lijken te geven. Unizo (2007) geeft aan dat er een ruimere strategie van reguleringsmanagement nodig is, die ook streeft naar een goede samenwerking en afstemming tussen overheidsniveaus. Om potentiële problemen van afstemming op te sporen hebben we eerst alle regulerende actoren in kaart gebracht. Door alle regulerende instanties in diverse sectoren en op verschillende bestuursniveaus te ‘mappen’, ontstaat een beeld van de complexiteit van de taakverdeling. Hoe complexer de taakverdeling, hoe groter de kans dat regulering versnipperd is en dat instanties naast elkaar werken. Om de consistentie van regulering te verhogen is het dus belangrijk om te weten welke regulerende organisaties er zijn, en wat hun verantwoordelijkheden zijn in een bepaald domein. De databank van regulerende instanties biedt een antwoord op diverse onderzoeksvragen:
De databank bevat gegevens van organisaties uit tien beleidssectoren. De meeste organisaties zijn actief in economische regulering, terwijl een kwart actief is in maatschappelijke regulering (vb. milieubescherming, sociale zaken, consumentenbescherming). Hoewel er behoorlijk veel agentschappen en departementen opgenomen zijn, zijn er vooral veel regulerende commissies, dit zijn commissies waarin vaak vertegenwoordigers van overheden en belangengroepen zetelen, en die bevoegd zijn om bindende beslissingen te nemen over bepaalde vergunningen en erkenningen. Die zijn vaak heel gespecialiseerd, terwijl agentschappen en departementen meestal nog andere taken hebben. Deze laatste spelen vaak ook een grotere rol in de regulerende cyclus, al zijn er grote verschillen tussen sectoren. Meestal zijn economische regulatoren meer onafhankelijk maar ook relatief ‘zwak’ in vergelijking met organisaties in andere domeinen. Een uitvoerige analyse van de databank is terug te vinden in dit rapport: Rommel Jan & Verhoest Koen (2009). Regulering in Vlaanderen in kaart gebracht. Analyse van regulerende organisaties. Momenteel bestuderen we de taakverdeling in enkele sectoren meer in detail en gaan we na hoe de instanties met elkaar afstemmen. We gaan ook na wat de effecten van zo’n coördinatie zijn voor burgers en bedrijven (vb. lagere lasten) en voor de overheid zelf (vb. gewijzigde beheerskosten en efficiëntie).
|
|||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
